social-now

โลกออนไลน์สิ่งเสพติดที่เป็นภัยเงียบ

อะไรที่พอประมานย่อมมีผลดีเสมอโลกออนไลน์หรือโซเชียลเน็ตเวิร์คหลายๆ อย่าที่เราต่างรู้จักกันดี ถ้าใช้ไปในทางทีถูกวิธีก็นับว่ามีประโยชน์ต่อตัวเอง ด้วยปัจจุบันที่สื่อต่างๆ ต้องมีการปรับตัวให้เข้ากับสังคมสมัยใหม่ติดต่อสื่อสารกันง่ายขึ้นข่าวส่วนใหญ่จึงไม่จำเป็นต้องหาดูจากทีวีเพียงอย่างเดียวแค่หยิบโทรศัพท์มือถือก็ได้รู้อะไรมากมาย แต่ผมกับมองว่าท่านที่ใช้งานมากเกินไปเป็นสิ่งที่น่าเป็นห่วงน่าจะมีใครหลายคนเจอเหตุการณ์แบบเดียวกัน ไปไหนทำไรอะไรลงรูปทุกโซเชียลอันนี้ก็ยังจะจัดว่าปกติแต่ แค่คุยกับเพื่อนยังต้องพิมพ์คุยในโซเชียลถึงจะตอบเราได้เร็วกว่าคุยตรงหน้ากันนี่สิเป็นอะไรที่จี๊ดสุดๆ

 

รู้หรือไม่รู้มีค่าเท่ากันกับคนติดโลกออนไลน์

like-facebook

บางท่านไม่รู้หรอกว่าตัวท่านเองมีอาการเหล่านี้หรือไม่อย่างไรเพียงแต่คิดว่าแค่สนุกเมื่อได้เล่นหรือรู้สึกดี อยากรู้ว่าใครอาการมากหรือน้อยอย่างไรลองซิครับ อยู่ด้วยกันกับเพื่อนๆ ให้เอาโทรศัพท์มือถือมากเก็บไว้ที่เราดูว่าจะอยู่ได้กี่นาทีถ้าไม่เล่นโทรศัพท์เลย เคยลอง 5 นาทีเหมือนใจจะขาดเพื่อนบอกรีบเอามาคืนเลยบางคนหยิบมาดึงคืนทันทีแล้วก็นั่งเล่น พอบอกว่าติดโทรศัพท์ส่วนใหญ่จะเถียงทันทีว่าเปล่าเราไม่ได้แต่มือถือไม่วางเลย อีกประเภทหนึ่ง เซลฟี่ (selfie) โอ้โหกว่าจะได้กินแต่ละอย่างขอถ่ายรูปก่อนบางทีก็หิวเป็นนะจนตอนนี้ยอมรับว่าผู้หญิงมีความสามารถเรื่องการถ่ายรูปไม่น้อยเลยแสง มุม สัดส่วนของรูปอย่างกับมืออาชีพนี่ยังไม่นับการแต่งรูปอีก เซลฟี่ก็เคยเจอแบบลงแล้วลบออกเคยถามว่าลบทำไมรูปก็สวยดี “อ้อ มีคนไลท์น้อยเลยลบออก” ครั้งสุดท้ายที่จำได้ 50 คนเลยถามกลับไปว่า “น้อยแล้วหรอนั้น” ได้คำตอบกับมาทันควัน “ลงไปตั้งนานแล้วได้มาแค่นั้นเอง” นานแล้วของเค้าคือ 2 ชั่วโมงถึงกับ งง ไปสักพัก

mental-health

การมีโลกออนไลน์ที่บางครั้งทำเพื่อแลกกับสิ่งที่ตัวเองต้องการแบบนี้เป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆ สำหรับผมเอง แพทย์บางท่านถึงกับมีการออกมาเตือนอาจจะเสี่ยงเป็นโรคเกี่ยวกับสุขภาพจิตได้