การทำงานสอนให้รู้อะไรหลายอย่าง

ชีวิตเริ่มทำงานตั้งแต่อายุประมาน 19 ปีทำงานห้างขายปลีกตอนนั้นเองที่ทำเพราะอยู่ใกล้บ้านเดินไปกลับ เข้างานบ่ายเลิกดึกไปถึงมีงานอะไรก็ทำตามที่พี่ในแผนกสั่งพอทำส่วนที่บอกเรียบร้อยแล้วก็ถามคนอื่นมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า หมดเวลาก็กลับบ้านนอนถึงเวลาก็ไปทำงาน เป็นการทำงานที่เป็นระบบรู้สึกสนุกหน่อยๆ อาจเป็นเพราะว่าเรายังไม่เคยได้ทำแบบนี้พอทำได้ระยะหนึ่งก็ออกไปทำร้านเกมกับเพื่อนจนถึงเวลาที่ต้องตรวจคัดเลือกทหาร ก่อนหน้าได้คุยกับทางบ้านไว้ว่าหากไม่ติดจะเรียนต่อเพราะวุฒิเราน้อยสรุปว่าไม่ติดทหารจึงได้เรียนต่อและทำงานที่ใหม่โดยที่เก่ายังคงอยากให้เราอยู่กับเค้าต่อก่อนที่จะออก ผมเรียนต่อภาคค่ำเลิกเรียนทำงานต่อถึง 8 โมงเช้าเหนื่อยทุกวันแต่หยุดไม่ได้ผมดันอยู่ในแผนกที่งานหนักๆ ซึ่งผมเองเป็นคนที่ตัวเล็กแต่สูงพี่ที่ทำงานร่วมกับผมลาบวช แต่ก็ไม่มีใครมาช่วยงานผมทั้งที่ของแผนกอื่นเบากว่าทำคนเดียวได้แต่ผมก็ไม่ว่าอะไรคิดซะว่าเป็นงานทำไปจากนั้นได้ผ่านมาอีก 1 ที่แล้วมีเหตุต้องย้ายบ้าน   และแล้วก็ได้รู้ว่าความจริงเป็นอย่างไร กระทั้งได้ไปทำงานแถวรัชดาที่ทุกอย่างเริ่มจากไม่มีอะไรเป็นระเบียบ ซึ่งตอนนี้ผมเรียนจบมาในระดับหนึ่งแล้วได้จัดการทุกอย่างวางแผนงานทำเอกสารเข้างานก่อนเลิกงานช้าเตรียมงานล่วงหน้า 2 วันเป็นอย่างน้อยตรวจทุกอย่างก่อนกลับบ้านประสานงานกับแผนกต่างๆ จนถึงวันที่ผมมีเหตุต้องย้ายที่พักหัวหน้าเองบอกจะช่วยเหลือให้ไปหารายละเอียดมาผมก็ทำตามและได้แจ้งรายละเอียดไป แต่สุดท้ายเรื่องก็เงียบจนถึงวันสุดท้ายผมเองได้ขอเขียนใบลาออกแต่ก็ไม่ให้เขียนถึงเวลาโดนหักเงินเนื่องจากว่าไม่มีการแจ้งออกก่อนชีวิตหน่อ พลาดเองอยู่ในเกมที่เค้ากำหนดไว้แล้วจึงได้กลับมาอยู่บ้านของตัวเองเสียที หางานทำไม่ไกลบ้านพอไปไหวมีน้องที่ทำอยู่แนะนำมาเลยไปลองสมัครดูทำไปได้เกือบ 2 ปีที่ตอนหลังได้รู้ว่านอกจากผมและน้องทั้งบริษัทคิดว่าแผนกที่ผมทำมีกันแค่ 2 คนทั้งๆ ที่มี 3 มีงานก็โยนมาให้งานหัวหน้าทำเองจะได้มีเครดิตตอนส่งงาน ทำไงต่อเมื่อน้องหนีออกไปก่อนผมก็ต้องออกตามอยู่กับคนแบบนี้อึดอัดคนทั้งบริษัทรู้กันหมดยกเว้นเจ้าตัว จากที่เห็นหลายคนอาจจะคิดว่าผมไม่สู้งานหรือเปล่า ผมว่าผมมีความรับผิดชอบต่องานตัวเองอยู่มากแต่สมัยนี้หรือสมัยไหนสุภาษิตยังใช้ได้เสมอ “คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก” งานคืองานแต่เพื่อนร่วมงานที่ดีมันไม่เหมือนกันถ้าไม่ต้องคุยงานร่วมกันผมว่าบางทีผมอาจจะอยู่ได้นะ ทำงานหาเงินกลับบ้านเท่านั้นเอง ใครที่กำลังจะเริ่มทำงานบางครั้งมันไม่สนุกเหมือนที่คิด สิ่งที่ต้องคิดให้ได้คือการปรับตัวเพื่อนร่วมงานคือส่วนหนึ่งที่หลายคนจะบอกว่ามีผลกระทบต่อตนเองมากกว่างานเสียอีก